Ostatnio bardzo dużo płaczę. Mam jakąś straszną sinusoidę emocji. Raz próbuję się pozbierać, uwierzyć, że damy radę, a za chwilę znowu wszystko mnie przytłacza. Wczoraj pisałam o tym, co zrobiono z naszą reputacją. Dzisiaj znowu płaczę, bo dochodzą kolejne zmartwienia.
20 listopada musimy zapłacić kolejną ratę dla urzędu skarbowego. Dla tych, którzy nie wiedzą – po zakończonych czynnościach sprawdzających okazało się, że Fundacja musi zapłacić ponad 50 tysięcy złotych podatku CIT. Kwotę rozłożono nam na raty. Tylko skąd mamy brać na to wszystko pieniądze? pomagam.pl/3k94kp (link do zbiórki na dług)
Nie bierzemy udziału w konkursie, który zawsze pomagał nam przetrwać zimę. Zbiórka praktycznie stoi, a my nie mamy nawet zrobionych zapasów jedzenia dla Świń. Do tego rachunki, zobowiązania i strach o jutro. pomagam.pl/cf3acc (link do zbiórki na przetrwanie zimy)
Ja już naprawdę nie wiem, ile jeszcze jesteśmy w stanie udźwignąć. Nie chcę ciągle płakać, nie chcę ciągle prosić o pomoc. Chciałabym chociaż przez chwilę poczuć, że wszystko będzie dobrze. Że nasze 146 Świń jest bezpiecznych i że damy radę.
Ale dzisiaj znowu się boję. I znowu płaczę.
Zbliża się również siódma rocznica śmierci mojej Mamusi i jestem strasznie rozbita
A zasięg? Gdzie jesteście Przyjaciele?
@liderzy wśród fanów
Dziękuję za wszystko

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz