2026/09/01

 


Noworodek w reklamówce porzucony przed bramą klasztoru

 We wtorek wczesnym rankiem przed siedzibą klasztoru w podwarszawskim Błoniu ktoś porzucił noworodka. Dziecko znalazły zakonnice.                        We wtorek około godziny 4.15 nieznana osoba pozostawiła przed bramą zakonu Zgromadzenia Sióstr Serafitek przy ulicy Poznańskiej reklamówkę. Osoba zadzwoniła do sióstr dzwonkiem i uciekła. W torbie znajdował się żywy noworodek zawinięty w kocyk. Siostry powiadomiły służby.

Dziecko jest zdrowe

Jak informuje podinspektor Ewelina Gromek-Oćwieja z Komendy Powiatowej Policji dla powiatu warszawskiego zachodniego, zgłoszenie w tej sprawie wpłynęło około godziny 4.20.- Przy ulicy Poznańskiej porzucony został noworodek, chłopiec. Na miejsce wezwano pogotowie ratunkowe, które przewiozło niemowlę do szpitala. Najważniejsza informacja jest taka, że życiu chłopczyka nie zagraża niebezpieczeństwo. Dziecko jest zdrowe - przekazała nam policjantka.

Ustalają rodziców

O zdarzeniu poinformowano prokuraturę. - Trwają czynności zmierzające do ustalenia rodziców dziecka - poinformowała przedstawicielka policji.Dodała, że przy tym zakonie nie ma okna życia.                                                                              

Człowiek, który opuszczał trumnę księżnej Diany, wrócił do tamtego dnia. Jednego widoku nie zapomniał

 

  • Człowiek, który opuszczał trumnę księżnej Diany, wrócił do tamtego dnia. Jednego widoku nie zapomniał .Autor: Mihalbazhens
    Nigel Enright był jednym z ośmiu żołnierzy uczestniczących w prywatnym pochówku księżnej Diany na terenie rodzinnej posiadłości Spencerów.
    Przed ceremonią wojskowi godzinami ćwiczyli z wykorzystaniem trumny obciążonej workami z piaskiem. Prawdziwe wyzwanie miało jednak nadejść dopiero w chwili, gdy przyjechał karawan. Po niemal trzech dekadach Enright przyznał, że jeden obraz z tamtego dnia pozostanie z nim na zawsze.

    Wybrano ośmiu żołnierzy. Wszystko utrzymywano w tajemnicy

    Księżna Diana została pochowana 6 września 1997 roku na wyspie położonej na jeziorze w posiadłości Althorp. Po oficjalnym nabożeństwie w Opactwie Westminsterskim odbyła się prywatna ceremonia z udziałem najbliższych członków rodziny.

    Do przeniesienia trumny wyznaczono ośmiu żołnierzy z pułku Princess of Wales’s Royal Regiment. Diana pełniła wcześniej funkcję honorowego dowódcy tej jednostki. Jednym z wybranych wojskowych był Nigel Enright, mający wówczas zaledwie 22 lata.

    Żołnierze usłyszeli, że szczegóły zadania muszą pozostać tajemnicą. O przygotowaniach mogli powiedzieć wyłącznie najbliższym członkom swoich rodzin. Aby nie wzbudzać zainteresowania podczas pobytu w hotelu niedaleko Althorp, mieli przedstawiać się jako drużyna rugby.Kandydatów do wyjątkowego zadania było wielu. Podstawowym warunkiem był wzrost wynoszący co najmniej sześć stóp, czyli około 183 centymetrów. Ostateczny skład wybrano na placu apelowym. Enright był jednym z dwóch szeregowych żołnierzy, którzy znaleźli się w grupie.

    Ćwiczyli z workami wypełnionymi piaskiem

    Przez dwa dni wojskowi wielokrotnie pokonywali około 30-metrową trasę prowadzącą przez drewniany most na wyspę, gdzie przygotowano miejsce pochówku. W trakcie prób używali trumny obciążonej workami z piaskiem.Nie oznacza to jednak, że — jak mógłby sugerować sensacyjny nagłówek — zamiast księżnej pochowano worek z piaskiem. Worki służyły jedynie do odtworzenia ciężaru trumny podczas ćwiczeń.Żołnierze wiedzieli, że właściwa trumna była wyłożona ołowiem, ale nie znali jej dokładnej wagi. Powtarzali więc całą trasę tak długo, aż każdy ruch został dopracowany. Intensywne próby sprawiły, że na ich ramionach pojawiły się siniaki. Drewniany most pokryto dodatkowo grubym materiałem, który miał zapobiec poślizgnięciu.

    Enright podkreślał, że wojskowi czuli ogromną odpowiedzialność. Nie mogli pozwolić sobie na najmniejszy błąd w obecności pogrążonej w żałobie rodziny.

    Prawdziwa trumna była znacznie cięższa

    Największe zaskoczenie nastąpiło po przyjeździe karawanu. Jak wynika ze wspomnień żołnierze nie ćwiczyli wcześniej momentu wyjmowania trumny z samochodu. Nadal nie wiedzieli również, ile naprawdę waży.Gdy chwycili za uchwyty, natychmiast poczuli, że trumna jest zdecydowanie cięższa niż ta wykorzystywana podczas przygotowań. Obciążenie okazało się dużym wyzwaniem, ale cała grupa zachowała opanowanie i rozpoczęła przejście przez most.

    Żołnierze przenieśli trumnę na wyspę, a następnie umieścili ją nad przygotowanym miejscem. Wokół znajdowali się członkowie rodziny Diany, w tym jej synowie — książę William i książę Harry.

    Zobaczył napis „Mummy”. Wtedy puściły emocje

    Jeszcze przed rozpoczęciem najtrudniejszej części ceremonii uwagę Enrighta zwróciła kompozycja kwiatowa z krótkim napisem „Mummy”, czyli „Mamusi”. Pochodziła od Williama i Harry’ego. Ten widok sprawił, że 22-letni żołnierz po raz pierwszy tego dnia musiał walczyć ze łzami.Dowódca miał powiedzieć wojskowym, że nie powinni wstydzić się swoich emocji. Dzień był wyjątkowo trudny dla wszystkich, a całej ceremonii towarzyszyła przejmująca cisza.

    Podczas przenoszenia trumny Enright starał się nie patrzeć na zgromadzoną rodzinę. Obawiał się, że widok najbliższych Diany sprawi, iż nie zdoła zachować opanowania. Kiedy jednak trumna była opuszczana, mimowolnie spojrzał na twarze Williama i Harry’ego.To właśnie ten obraz najmocniej zapisał się w jego pamięci. Enright przyznał, że nigdy go nie zapomni. Książę William miał wówczas 15 lat, a Harry zaledwie 12.

    Żołnierze płakali przez wiele godzin

    Dopiero po zakończeniu ceremonii, gdy wojskowi wrócili do budynków gospodarczych wykorzystywanych jako baza, nagromadzone emocje znalazły ujście. Enright wspominał, że żołnierze przez wiele godzin nie potrafili powstrzymać łez.

    Po uroczystości brat Diany, Charles Spencer, przesłał dowódcy pułku list z podziękowaniami. Napisał w nim, że jego siostra byłaby dumna ze swojej jednostki.Enright również po latach nazywa udział w ceremonii jednym z największych, ale jednocześnie najsmutniejszych zaszczytów swojego życia. O swoich doświadczeniach mówił już wcześniej, między innymi w rozmowie z ITV News. Podkreślał wówczas, że nawet najlepsze ćwiczenia nie są w stanie przygotować żołnierza na emocjonalny ciężar podobnego zadania.Diana spoczęła na wyspie w rodzinnej posiadłości Spencerów, gdzie zapewniono jej prywatność, której często brakowało jej za życia. W pobliżu jeziora znajduje się dostępne dla odwiedzających miejsce pamięci. Sama wyspa pozostaje niedostępna dla publiczności.                                                                                                          

 


Martwa dziewczynka znaleziona w domu o 5:58. Siedem osób aresztowanych. "To noworodek"

 Dramatyczne doniesienia z Wielkiej Brytanii. W niedzielę, 30 sierpnia, o godz. 5.58 rano służby ratunkowe zostały wezwane do mieszkania w dzielnicy Wincobank w Sheffield (Wielka Brytania). Chodziło o małe dziecko. Na miejscu znaleziono martwego noworodka, a do sprawy zatrzymano siedem osób. Co tam się stało?

Maleńka dziewczynka nie żyje. Siedem osób usłyszało zarzuty

Funkcjonariusze i ratownicy, którzy w niedzielny poranek przyjechali do domu przy Holywell Heights, po przeszukaniu posesji znaleźli noworodka, który nie dawał oznak życia. "Pomimo wszelkich starań ratowników medycznych, dziecko zmarło" - podaje serwis Manchester Evening News. Tragedia jest bardzo tajemnicza. Wiadomo, że zmarłe dziecko to dziewczynka, która najprawdopodobniej miała zaledwie parę dni. Wiadomo także, że do sprawy zatrzymano aż siedem osób. Wszystkie usłyszały zarzut morderstwa, wszystkie przebywają w areszcie. Miejsce zbrodni przeczesywali technicy kryminalistyki.Starsza oficer śledcza, główna inspektor Emma Knight, powiedziała w rozmowie z mediami: "Jesteśmy świadomi, że informacje o tym zdarzeniu będą bardzo niepokojące i chcę zapewnić lokalne społeczności, że zespół detektywów i funkcjonariuszy ciężko pracuje, aby dowiedzieć się, co dokładnie stało się z dziewczynką, która nie żyje. Nasze śledztwo jest na wczesnym etapie i chcielibyśmy zaapelować, by ludzie nie spekulowali na temat tej tragedii".

Jednocześnie śledczy zaapelowali, by każda osoba posiadająca jakiekolwiek informacje, które mogłyby pomóc w śledztwie, proszona jest o kontakt z policją online lub telefonicznie.                                                                                                                                                      

Wybił szybę i rozlał cuchnącą substancję. Obrzydliwy atak na bawialnię dla dzieci w Gdyni!

 Ktoś nocą zdewastował popularną bawialnię dla dzieci w Gdyni! W drzwiach „Malowanej Polany” wybito szybę, a do środka wlano wyjątkowo cuchnącą substancję – prawdopodobnie kwas masłowy. Smród wniknął we wszystko do tego stopnia, że właściciele muszą zerwać podłogę i skuć posadzkę. Wszystkie zaplanowane urodziny dzieci zostały odwołane. Policjanci poszukują mężczyzny, który może mieć związek ze zdarzeniem.

Wszystko wydarzyło się w nocy z 25 na 26 sierpnia przy ul. Wagnera 4 w Gdyni. Nieznany mężczyzna wybił szybę w drzwiach prowadzących do „Malowanej Polany”, po czym rozlał w lokalu substancję wydzielającą niezwykle intensywny i nieprzyjemny zapach. Właścicielka bawialni zgłosiła sprawę policji.

Wandalizm miał miejsce w wyjątkowo przykrym dla właścicielki momencie – zaledwie kilka dni przed trzecimi urodzinami bawialni. Po odkryciu zniszczeń kobieta opisała w mediach społecznościowych, co zastała w swoim lokalu. W życiu nie podejrzewałam, że ktoś bez powodu może chcieć zniszczyć mi życie… Bo Malowanej Polanie oddałam serce i brak mi słów na takie świństwo. Tym bardziej na 3. urodziny bawialni - informowała tuż po zdarzeniu właścicielka „Malowanej Polany” w mediach społecznościowych.Konsekwencje nocnego aktu wandalizmu okazały się ogromne. Nieprzyjemny zapach przeniknął elementy wyposażenia i podłoże tak mocno, że zwykłe czyszczenie nie rozwiązało problemu. Właściciele musieli zdecydować się na poważny remont.– Właścicielka jest zmuszona do wymiany podłogi, skucia posadzki. To ogromne koszty, zamknięty lokal, potworny stres w chwili, gdy zbliżały się 3. urodziny miejsca, a kalendarz był pełen umówionych gości. Sprawą zajmuje się Policja. Rozmawiałem dzisiaj z Komendantem Komisariatu Chwarzno o większej czujności i intensywności służb patrolowych. Jeżeli ktoś z Was wracał w nocy przez ul. Wagnera i macie zainstalowaną kamerę - sprawdźcie nagranie - może to pomóc w namierzeniu sprawców – apelował w social mediach radny Jakub Ubych.

30 sierpnia właścicielka poinformowała w mediach społecznościowych, że straty są już znacznie większe, niż wynikało z pierwszych szacunków.– Zadziałaliśmy radykalnie, ponieważ smród kwasu masłowego wdarł się we wszystko. Na ten moment szacowane straty się podwoiły, nie wspominając oburzacie zysku. Czekamy na informację zwrotną od ubezpieczyciela – informowała właścicielka „Malowanej Polany” w social mediach.

Apel policji w sprawie ataku w Gdyni. Funkcjonariusze analizują monitoring

Postępowanie w sprawie prowadzą policjanci z Komisariatu Policji w Gdyni-Chwarznie. Funkcjonariusze zabezpieczyli nagrania monitoringu i dokładnie je przeanalizowali. Ustalili, że z aktem wandalizmu może mieć związek mężczyzna zarejestrowany przez jedną z kamer. Gdyńska policja zdecydowała się opublikować jego wizerunek.Funkcjonariuszom dotychczas nie udało się ustalić, kim jest poszukiwany mężczyzna. Dlatego apelują do wszystkich osób, które rozpoznają go na nagraniu lub dysponują informacjami mogącymi pomóc w ustaleniu jego tożsamości albo miejsca pobytu.

Każdy, kto może pomóc w sprawie, powinien skontaktować się z Komisariatem Policji w Gdyni-Chwarznie pod numerem 47 742 16 55 lub zadzwonić pod numer alarmowy 112. Przydatne mogą okazać się również nagrania z wideorejestratorów i prywatnych kamer, które w nocy z 25 na 26 sierpnia zarejestrowały rejon ul. Wagnera. 

 

Bił żonę, śledził, groził i nagrywał, ale sąd odmówił aresztu. Gdy Kasia odeszła, zastrzelił ją na ulicy

 45-letnia Katarzyna P. z samego rana wyszła z domu do swojej pracy. To miał być zwyczajny dzień, jak każdy inny. Ale kobieta nie zdawała sobie sprawy z tego, że przed budynkiem zaczaił się na nią mąż, od którego odeszła kilka tygodni wcześniej. Mężczyzna wyciągnął przygotowaną wcześniej broń i zastrzelił Katarzynę, bez żadnych skrupułów. Jej ciało znalazł na drodze przypadkowy przechodzień, a za mężem ruszyła policyjna obława.

W sobotę, 21 czerwca 2025 roku, na mieszkańców Raby-Wyżnej, czyli sporej wsi, która mieści się na skraju Podhala i Orawy, padł blady strach. Przypadkowy przechodzień z samego rana, około godziny 5:30, na jednej z ulic natknął się bowiem na zakrwawione zwłoki 45-letniej Katarzyny. Ludzie ją znali, dobra sąsiadka, ciesząca się nienaganną opinią: energiczna, wesoła, wspaniała matka. Tak o niej mówili. A teraz wokół jej ciała z ranąpostrzałową gromadzili się mundurowi. Podinspektor Katarzyna Cisło, rzeczniczka prasowa Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, przekazywała na gorąco w mediach, że ofiara leżała na ulicy, niedaleko miejscowego kościoła. - Została zastrzelona, a wezwane na miejsce oddziały natychmiast rozpoczęły poszukiwania jej męża. Wszystko wskazywało na to, że to on może być sprawcą zabójstwa – przekazywała podinspektor Cisło. Te domniemania okazały się później prawdą.

Stosował przemoc wobec żony, Katarzyna powiedziała "dość". Mirosław chciał jej dać nauczkę

- Znałam Katarzynę. Kibicowałam jej, gdy postanowiła odejść od męża. Nigdy nie pomyślałabym, że doprowadzi to do takiej tragedii – mówiła w rozmowie z „Onetem” pani Wiesława, mieszkanka Raby Wyżnej. To właśnie dziennikarz tego serwisu ustalił, że Mirosław P. miał stosować wobec swojej żony przemoc. Był starszy od Katarzyny o 12 lat, pochodził z innej części wsi. Stanęli na ślubnym kobiercu dawno temu, ale w ich życiu nie układało się najlepiej. Sąsiedzi nie są w stanie jednak potwierdzić, czy przemoc była w ich związku obecna od początku, czy pojawiła się dopiero z czasem. Prawie nigdy nie wyglądali jednak na szczęśliwych, choć doczekali się trójki dzieci. Przyczyną konfliktów miały być głównie sceny zazdrości, które mężczyzna urządzał młodszej żonie. W pewnym momencie Katarzyna postanowiła zabrać dzieci i zamieszkać u swoich rodziców. Rozwodu chyba jeszcze nie mieli, ale ona go chciała. Być może złożyła właśnie papiery rozwodowe i jak on je dostał, to wpadł w taki szał, że ją zabił – zastanawiała się mieszkanka w rozmowie z Onetem. To oczywiście tylko przypuszczenia lokalnej społeczności.Z ustaleń śledczych wynika, że Mirosław P. faktycznie stosował przemoc wobec Katarzyny. W aktach zamieszczono informacje o poprzednich interwencjach z tym związanych. Policja potwierdziła też, że kobieta przed śmiercią odeszła od męża i żądała rozwodu. Mężczyzna wiedział, gdzie obecnie przebywa jego była już partnerka, i to właśnie tam zaczaił się na nią. Schował się w pobliskich zaroślach, czekając aż Katarzyna wyjdzie z domu rodziców, a jego teściów, i uda się do pracy. - Nie wiem, z czego on strzelał, ale ja mieszkam 100-150 metrów dalej i nie słyszałam huku. Wybudziły mnie dopiero odgłosy policyjnych syren – mówiła sąsiadka rodziny. - On zastrzelił swoją żonę niedaleko od okien domu jej rodziców. Co ci ludzie muszą teraz przeżywać. Modlę się za nich i modlę się za dzieci Kaśki. Mam nadzieję, że nie widzieli zwłok mamy w kałuży krwi – dodawał kolejny mieszkaniec, pan Włodzimierz.Policyjna obława za podejrzewanym Mirosławem trwała bardzo krótko. Jeszcze tego samego dnia udało się go odnaleźć. Kilkaset metrów od miejsca zdarzenia znajdowała się bowiem jedna z opuszczonych obór byłego PGR-u w Rabie Wyżnej. To właśnie tam, na tyłach przedwojennego Dworku Głowińskich, znajdował się mężczyzna. Okazało się, że jest martwy. Odebrał sobie życie z tej samej broni, z której wcześniej zastrzelił żonę – taka jest najbardziej prawdopodobna wersja wydarzeń, założona przez prowadzących śledztwo funkcjonariuszy.Niejasne było, skąd Mirosław P. miał broń. Wiadomo, że nie była to broń czarno-prochowa, jak początkowo zakładali policjanci. Narzędziem zbrodni miała być broń ostra, więc pytania tak naprawdę się mnożą. - Na pewno nie miał na jej posiadanie zezwolenia – podkreślają mundurowi. Wśród badań, które musiały zostać przeprowadzone, była między innymi sekcja zwłok – zarówno ofiary, jak i sprawcy. Wciąż weryfikowana była też motywacja jego działań i to, czy rzeczywiście miała ona jedynie podłoże zazdrości i żądania rozwodu ze strony żony. Kasia nie skarżyła się nikomu ze swoich problemów małżeńskich, choć wszyscy wiedzieli, że je miała. Tego nie dało się ukryć. Ona jednak była zapracowana: miała troje dzieci, którymi się zajmowała, i pracowała w sklepie – powiedziała koleżanka z pracy ofiary, w rozmowie z dziennikarzami „Super Expressu”, którzy byli na miejscu zdarzenia. Z ich relacji wynika, że Mirosław P. w przeszłości miał śledzić żonę i potajemnie ją nagrywać. Chciał mieć nad nią pełną kontrolę. Nikomu nie przyszło jednak przez myśl, że może pozbawić ją życia. Odkąd przeszedł na rentę, uroił sobie w głowie, że żona go zdradza, co było nieprawdą. W końcu sytuacja w domu stała się nie do wytrzymania, dlatego Kasia postanowiła od niego odejść – mówili sąsiedzi, którzy dodają, że wyprowadzka nic jednak nie dała, a nawet pogorszyła zachowania agresora. Miał nie dawać partnerce spokoju, wystawać przed miejscem pracy nawet po kilka godzin dziennie, nachodzić ją i grozić. Mieszkańcy wskazują, że otrzymał nawet zakaz zbliżania się do żony, który notorycznie łamał. Skoro więc było mnóstwo sygnałów o zbliżającym się niebezpieczeństwie, aż chciałoby się zapytać, czy służby mogły zrobić więcej, by uchronić ofiarę przed śmiercią i zapobiec tragedii?

Niebieska Karta, interwencje policji i brak należytej reakcji sądu. "Katarzyna mogła żyć"

Anita Leszaj, dziennikarka „Super Express”, ustaliła że Mirosław P. miał założoną Niebieską Kartę, a policja wnioskowała o tymczasowe aresztowanie mężczyzny, więc próby tych dodatkowych działań były podjęte. Spaliły jednak na panewce, ponieważ sąd odrzucił wniosek o odseparowanie podejrzanego od społeczeństwa. Gdyby decyzja była inna, dziś Katarzyna mogłaby żyć.- Dzieci są pod opieką dziadków, rodziców Katarzyny. Jesteśmy bardzo zgraną społecznością lokalną, na pewno nie zostawimy ich samych bez pomocy. Myślimy także o zorganizowaniu zbiórki, by zabezpieczyć potrzeby dzieci. Na razie nie ma jeszcze konkretów – ujawniła Ewa Bielarczyk, sołtys Raby Wyżnej. Kobieta zapewniła też, że od razu po tragedii rodzice i dzieci ofiary zostali otoczeni opieką przez pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zapewniono też wsparcie psychologiczne, a w gminie ogłoszono trzydniową żałobę. Pogrzeb Katarzyny odbył się natomiast 26 czerwca o godzinie 14:30 w Kościele Parafialnym w Rabie Wyżnej. 45-latka została pochowana na pobliskim cmentarzu.Droga do pracy zamieniła się w drogę do wieczności – mówił podczas kazania poruszony ksiądz, który osobiście znał kobietę i prosił o modlitwę w jej intencji. - Muszę dodać dwa zdania od nas, kolegów i koleżanek ze szkoły: 30 lat temu zakończyliśmy naukę w szkole podstawowej, w której Kasia była dobrą, uczynną koleżanką. Zdobywała wysokie stopnie, znała wyjątkowo dobrze ortografię, pisała świetnie dyktanda, ale przy tym nigdy się nie wywyższała. Odznaczała się pokorą – wspominał duchowny.To niestety kolejna historia dotycząca zabójstwa z zazdrością w tle, podobna do tych, które poruszamy na naszych łamach. W tych przypadkach, w których sygnały ostrzegawcze pojawiają się wcześniej, trzeba oczekiwać stanowczych działań służb i sądów. Katarzyny już z nami nie ma, ale być może uda się dzięki temu uniknąć podobnych, tragicznych historii w przyszłości. Rodzina 45-latki nie zazna sprawiedliwości, ponieważ oprawca pokrzywdzonej sam sobie ją wymierzył. Pozostaje mieć nadzieję, że bliscy kobiety szybko dojdą po tym wszystkim do siebie, kiedy tylko służby wyjaśnią wszelkie okoliczności sprawy.