2026/08/12

ODA DO DUPY

 Oda do dupy

Autor: ALEKSANDER FREDRO



Oda do dupy - wersja II

Dupa ludzkości raju pozbawiła

Dupa Adama jabłkiem skusiła

Dupa królów mianowała

Dupa ich detronizowała


Dupa buduje, dupa rujnuje

Dupa losami świata kieruje

Dupa pomaga, dupa przeszkadza

Dupa miłuje i dupa zdradza


Dupa żebraków i królów raduje

Dupa w pałacu i w chacie smakuje

Dupa smakuje młodym i starym

Dupa tchnie żądzą, upaja czarem


Dupa pachnie, dupa śmierdzi

Dupa tez wspaniale pierdzi

Dupa wielkie kupy sra

Dupa na klarnecie gra


Dupa motorem zawsze i wszędzie

Dupa jest hasłem i hasłem będzie

Dupa krzepi i dupa rodzi

Dupa nigdy nie zaszkodzi


Dupa dziewczęta wyciąga z nędzy

Dupa najlepszą kopalnią pieniędzy

Dupa chłopaków jak w banku gromadzi

Dupa frajerów do ołtarza prowadzi


I stąd morał się taki, wywodzi:


Człowiek się rodzi, z dupy wychodzi

Człowiek się żeni na dupę wchodzi

Człowiek umiera na dupie leży

Świat cały od dupy zależy!!


O pierdzeniu

Autor: ALEKSANDER FREDRO

Od prawieków w całym świecie,

Kogo kolka w boku gniecie,

Każdy sobie pierdzi chętnie,

Cicho, smutno lub namiętnie.


Stary, młody, mały, duży,

Wszystkim dym się z dupy kurzy,

Każdy chętnie portki pruje,

Bliźnim pod nos popierduje.


Pierdzą panny, dobrodzieje,

Księża, szlachta i złodzieje,

Nawet papież chociaż miernie,

Też kadzidłem sobie pierdnie.


Pierdzą ludzie na siedząco,

Na stojąco i chodząco,

Pierdzą nawet przy kochaniu,

By dać taktu jak przy graniu.


Krasawice w wieku kwiecie,

Pierdzą cicho jak na flecie,

A poważne w wieku damy

Wypierdują całe gamy.


I w teatrze i w kościele,

W dnie powszednie i niedziele,

I filozof i matołek,

Każdy pierdzi ciągle w stołek.


Jeden przebrał w jadle miarkę

I ma w dupie oliwiarkę.

Gdy chciał pierdnąć na odmianę,

Obsrał okna, drzwi i ścianę.


Ten zaś smrodzi jak niecnota,

Jakby zjadł zdechłego kota.

A kiedy się czosnku naje,

To aż wiatrak w oknie staje.


A ten trzeci jest w humorze,

Kiedy pierdnąć sobie może,

Więc natęża siłę całą

By popierdzieć chwilę małą.


Tam jąkała w kącie stoi,

Dupę ściska bo się boi,

Chciałby sobie puścić bąka,

Lecz w pierdzeniu też się jąka.


Jednym słowem w całym świecie,

Kogo bzdzina w dupie gniecie,

Wszyscy niech se pierdzą chętnie,

Cicho, smutno lub namiętnie. źródło: https://poezja.org/wz/Aleksander_Fredro/24554/O_pierdzeniu

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz