Dziś obudziłam się z myślą, której bardzo nie chciałam mieć: a co, jeśli tej zimy naprawdę nie damy rady?
Śniło mi się, że nie przetrwamy kolejnej zimy, i najgorsze jest to, że po przebudzeniu ten strach wcale nie minął.
Dzisiaj nie będzie żadnego wesołego porannego powitania. Nie mam go w sobie.
Jeszcze nawet nie stworzyłam zbiórki na zimę. Bardzo się tego boję, bo widzę, jak ciężko idzie już ta, która trwa teraz — na bieżące potrzeby Azylu. Na jedzenie dla Świnek, słomę i wszystko, czego potrzebujemy każdego dnia. Ta zbiórka trwa do końca września i naprawdę ledwo się porusza.
A przecież zanim zaczniemy myśleć o zimie, musimy przeżyć wrzesień.
Dlatego dzisiaj po prostu Was proszę. Bez żartów, bez uśmiechania się na siłę. Jeśli możecie dorzucić kilka złotych — pomóżcie nam. Jeśli nie możecie, udostępnijcie ten post, zostawcie reakcję, nie pozwólcie mu zniknąć.
Bardzo potrzebujemy teraz Waszej pomocy. Dla 150 Świnek i dla tego miejsca, które jest Ich Domem.
PS Czekamy także na decyzję US, czy uda się rozłożyć na raty ogromną dla nas sumę za podatek CIT.
Fundacja prosiaczka Eugeniusza Gieniutkowo
88 1140 2004 0000 3002 8106 8695
Tytułem Darowizna dla Gieniutkowa 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz