W Dniu Ojca nie opowiem Wam o tym, jakimi ojcami są knury, byki czy koguty. Nie dlatego, że nie chcę. Po prostu większość z nich nigdy nie dostaje szansy, by nimi zostać.

Wykorzystywane przez człowieka Zwierzęta od pierwszych chwil życia są traktowane jak produkt. Rozmnażane, selekcjonowane i hodowane po to, by przynosić zysk. Wielu samców nie dożywa nawet dorosłości. Inne trafiają do ubojni, zanim mogłyby stworzyć własne stado czy zaopiekować się potomstwem.

Prosiętom przycina się ogony i skraca zęby. Knurki poddawane są bolesnym zabiegom. Cielęta odbiera się matkom. Zwierzęta zamyka się w systemie, w którym ich potrzeby, emocje i pragnienie życia przegrywają z ekonomią.

„Wieprzowina”, „cielęcina”, „wołowina” – te słowa brzmią neutralnie. Łatwo zapomnieć, że za każdym z nich stoi ktoś, kto chciał żyć.

Dlatego nie wierzę w „lepszą hodowlę”. Nie wierzę w większe klatki, łagodniejsze procedury czy bardziej humanitarne zabijanie. Wierzę, że Zwierzęta nie są własnością człowieka i nie powinny być rozmnażane po to, by wykorzystywać ich ciała, mleko, jaja czy życie. Potrzebujemy nie reformy hodowli, lecz odejścia od niej. Potrzebujemy świata, w którym Zwierzęta nie będą rodziły się po to, by służyć ludziom.

Jeśli los Zwierząt nie jest Ci obojętny, przejdź na weganizm. To najprostszy sposób, by nie dokładać swojej cegiełki do systemu, który odbiera im wszystko.