Emilka wiedziała, że nie wolno otwierać drzwi obcym. Mariusz nie należał jednak do tej grupy. Dziewczynka dobrze znała swojego "wujka", który regularnie odwoził ją do babci. Nikt nie przypuszczał, że przyjaciel rodziny jest zwyrodnialcem. "Ufaliśmy mu" - wspominają bliscy ofiary.
Zbrodnie, w których ofiarami są dzieci, wzbudzają ogromne emocje. Nie inaczej było w dość głośnej sprawie z Kalinowa. Kiedy zaledwie ośmioletnia Emilka zaginęła w 2001 roku, rodzina nie czekała ani chwili. Poszukiwania rozpoczęły się właściwie od razu i zakończyły się dramatycznym odkryciem. Okazało się też, że zabójcą jest człowiek, którego Emilka znała i lubiłaMówiła do niego "wujku". "Nigdy bym nie pomyślała, że w jego głowie coś takiego powstanie"
Mariusz był przyjacielem rodziny małej Emilki. Często odwiedzał jej rodziców. Dziewczynka bardzo lubiła swojego "wujka". Niejednokrotnie to właśnie on odwoził ją do babci, kiedy zaszła taka potrzeba. Nikomu nie przeszło przez myśl, że Mariusz może mieć okropne zamiary względem Emilki. Portal elblag.naszemiasto.pl przypomina słowa babci dziewczynki, która twierdziła, że mężczyzna był bardzo miły.
Mariusza B. znaliśmy go od pół roku. Ufaliśmy mu. Często odwiedzał syna i synową. Przywoził Emilkę swoim samochodem do mnie do Pisanicy. Nigdy bym nie pomyślała, że w jego głowie coś takiego powstanie. To był taki miły, piękny mężczyzna. Przypominał mi Krystiana z 'Fiorelli'wyznała pani Jadwiga.
Rodzina Emilki nie zdawała sobie sprawy z poważnych problemów, z jakimi zmagał się Mariusz. Rodzice mężczyzny nieustannie się z nim kłócili, a nawet wyrzucali kilkukrotnie z domu. Co więcej, został on zwolniony ze służby wojskowej ze względu na zaburzenia psychiczne.
Dziewczynka zaczęła go łaskotać. Tłumaczył, że to go "sprowokowało"
Rodzicom Emilki zdarzało się zostawiać ją samą w domu, ale dziewczynka wiedziała, że nie wolno otwierać drzwi nieznajomym. Byli przekonani, że jest bezpieczna. Nie wiedzieli, że bardzo się mylą.
Emilka dobrze znała Mariusza, często rozmawiali, kiedy on odwiedzał jej rodziców. Nic więc dziwnego, że dziecko mu ufało. Kiedy więc 27 listopada 2001 roku pojawił się pod drzwiami jej mieszkania, nie miała żadnych oporów, aby go wpuścić. W tym czasie mama dziewczynki pojechała z synem do lekarza w Olsztynie. Według późniejszych zeznań Mariusza Emilka chętnie otworzyła mu drzwi. Początkowo nie działo się nic nadzwyczajnego, mężczyzna rozmawiał chwilę z dziewczynką. Portal NaTemat.pl podaje, że w pewnym momencie ośmiolatka zaczęła się wygłupiać i łaskotać "wujka". Jak później twierdził Mariusz, zachowanie dziewczynki go "sprowokowało". To właśnie wtedy 25-letni mężczyzna rzucił się na ośmiolatkę i ją zgwałcił .
Utopił Emilkę i porzucił jej ciało. Po wszystkim pojechał na obiad
Mariusz B. bał się, że Emilka będzie chciała komuś powiedzieć o całym zajściu. Lęk mężczyzny był na tyle silny, że zdecydował się zabić dziewczynkę. Utopił ośmiolatkę w wannie, a następnie włożył jej ciało do skrzynki na mięso i przewiózł je nad jezioro Skomętno. Początkowo miał zamiar wrzucić zwłoki dziecka do wody, ale jezioro było całkowicie zamarznięte. Mimo wielu prób mężczyzna nie dał rady przebić się przez lód. Zawinął więc ciało Emilki w foliowy worek i porzucił w krzakach nieopodal. Portal warszawa.naszemiasto.pl pisze, że po wszystkim pojechał do swojego domu w miejscowości Długie i zjadł obiad. Mariusz chciał jednak sprawdzić, co zrobią rodzice Emilki, dlatego po posiłku postanowił, że pojedzie ich odwiedzić.
Rozmawiał tam z bratem Emilki i z jej matką. Chwalił się, że wkrótce zostanie ojcem chrzestnym dziecka, które urodziło się jego kuzynom. Potem brał udział w poszukiwaniach dziewczynki. Badania biegłych wykazały, że mężczyzna był w pełni władz umysłowych
- poinformował później sędzia Przygucki.
Choć Mariusz całkiem nieźle radził sobie z graniem zatroskanego wujka, policja dość szybko połączyła fakty. Zaledwie trzy dni po zaginięciu Emilki znaleziono jej ciało i ujęto sprawcę.
Policja zadziałała błyskawicznie. "Jak można taką rzecz zrobić?"
Choć Mariusz nie chciał przyznać się do tego, że zgwałcił Emilkę, to właściwie od razu zaczął opowiadać śledczym o zabójstwie. Funkcjonariusze nie mieli jednak złudzeń. Sekcja zwłok jasno wykazała, że dziewczynka została brutalnie zgwałcona tuż przed śmiercią. Sąd również nie zamierzał okazywać sprawcy żadnej litości. Mariusz szybko usłyszał wyrok dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością odwołania dopiero po 30 latach. Rodzice Emilki nigdy nie skomentowali wyroku. Jej matka nie chciała udzielać żadnych wywiadów, jednak wiadomo było, że w tamtym okresie nie była w stanie funkcjonować bez silnych leków uspokajających. Otoczenie rodziny czasami zabierało jednak głos w sprawie.
Trudno mi teraz to komentować. Wracają bolesne wspomnienia. Dziewczynka przychodziła do nas często, bawiła się z moimi wnukami. To straszna tragedia. Bardzo dobrze, że ten człowiek dostał dożywocie. Jak można taką rzecz zrobić?
- mówiła drżącym głosem sąsiadka rodziców zamordowanej Emilki dla portalu warszawa.naszemiasto.pl.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz