Dramat ponad 140 psów, dramat kobiety!
Jest taka miejscowość na Podlasiu, około 2,5 km od Drohiczyna, w której mieszka Pani Jadwiga Bierzyńska wraz z chorym mężem i jej ponad 100 psów.
Proszę, nie osądzajmy tej kobiety. Sytuacja wymknęła się spod kontroli, i tak się stało, jak się stało, że tych psów jest obecnie taka ilość.
Pani Jadwiga mieszkała wcześniej w Warszawie, była zatrudniona w Zjednoczonych Przedsiębiorstwach Rozrywkowych w Warszawie. Jej zainteresowanie losem bezdomnych zwierząt rozpoczęło się od czasu, kiedy zamieszkała w pobliżu schroniska dla psów w Celestynowie.
To sąsiedztwo pokazało jej zło, jakie ludzie wyrządzają zwierzętom. Zaczęła bywać regularnie w schronisku jako wolontariuszka. Porzucone, skrzywdzone psy potrzebowały choćby dobrego słowa, pogłaskania czy wyprowadzenia na spacer.
Poza schroniskiem widziała psy wyrzucone z auta, wałęsające się po ulicy, żebrzące o trochę jedzenia, bite, kopane, przeganiane kamieniami. I tak się zaczęło, jedna sierota, następna i za trochę była tego cała gromada.
Fakt, jej początkowe nastawienie do sterylizacji może budzić kontrowersje.
Czas jednak nastał, że zmieniła swoje poglądy.
Nad Bugiem, w pobliżu Drohiczyna znalazła swój azyl, dla siebie, męża i swoich kundelków.
Suki muszą zostać wysterylizowane, a psy wykastrowane, to obecna dewiza Pani Jadwigi Bierzyńskiej.
Zabiegi muszą być przeprowadzone w higienicznych, sterylnych warunkach, aby żadna suka nie odeszła po zabiegu, jak to się zdarzało, kiedy dała do sterylizacji parę suczek.
W minionych latach była tylko znieczulica gminy, urzednikow, weterynarzy.
Sprawa ciągnie się od z 2010 roku. Obiecywano wiele, mijały lata, nastał 2017 rok, a tam nic się nie zmieniło .
Psy sa głodne, to co jedzą, to nie jest jedzenie dla psów. Pani Jadwiga kupuje worki osypki dla prosiaków. Jej chory mąż jedzie wóźkiem do Drohiczyna do sklepu mięsnego i przywozi stamtąd nieco kości, które są gotowane, mieszane z osypką i to jedzą psy. Nawet zbierają opadłe owoce z drzew i też to jedzą.
Nie ma wody, za domem jest stara studnia, nie nadaje się do użytku. nie ma nawet drzwi do domu. Posiadłość, jaką nabyli Państwo Biedrzyńcy składa się ze starego domu, który wymaga remontu, a przynajmniej kilku niezbędnych napraw, żeby można w nim dalej mieszkać oraz budynku gospodarczego, coś w rodzaju stodoły. Zarówno Pani Jadwiga, jej mąż i psy piją wodę z rowu melioracyjnego. Jak długo można prowadzić takie życie? Oni i psy?
Jak wygląda pomoc Gminy, pomoc urzędników?
Kiedyś odwiedził Bierzyńskich urzędnik z magistratu. Jedynym tego skutkiem była wizyta policjanta, który wypisał mandat za to, że psy nie są szczepione przeciwko wściekliźnie. Pani Jadwiga zdaje sobie sprawę, że psy trzeba zaszczepić, lecz nie ma na to pieniędzy. A tymczasem dług za mandat rośnie, niedługo może się zjawić w domu komornik.
To nie jest psedohodowla, ta kobieta nie rozmnażała psów celowo, nie sprzedawała ich, aby osiągnąć jakieś korzyści majątkowe. Te psy, to całe jej życie, to cały jej świat, który posiada.
Sama już niemłoda, nie ma sił już tego ogarniać.
Potrzebne jest zaangażowanie i serce wielu osób, którym los psów z Drohiczyna nie jest obojętny. Te zwierzęta zasługują na pomoc. Znalazły się na tym świecie, bo ich właścicielka ma w sobie tyle miłości, co i nieodpowiedzialności. Każdy, kto chciałby przeznaczyć jakąś sumę na wsparcie akcji ratowania psów z Drohiczyna, może dokonywać wpłat na konto zbiorki. Konto fundacji lub stowarzyszenia, na które zostaną przekazane zebrane środki finansowe, będzie podane w późniejszym terminie.
Co jest potrzebne?
- Karma dla zwierząt
- Remont domu, w tym zakup drzwi
- Doprowadzenie budynku gospodarczego do stanu używalności, aby tam można
było wstawić budy, w których przebywałyby suczki po zabiegach sterylizacji
- Zakup kilku bud
- Remont studni, aby było możliwe korzystanie z niej
- Pomoc finansowa na przeprowadzenie akcji sterylizacji
- Spłata mandatu za brak szczepień
Każda, nawet najmniejsza pomoc, będzie przyjęta z wielką wdziecznością.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz